Nagły ból zmienił wszystko. Historia Olgi, która walczy o powrót do sprawności

Jeszcze kilka lat temu studiowała fizjoterapię i planowała pomagać innym wracać do zdrowia. Dziś sama toczy trudną walkę o odzyskanie sprawności. Historia Olgi pokazuje, jak nagle życie potrafi się zmienić i jak wiele determinacji potrzeba, by nie stracić nadziei.

Pierwsze niepokojące sygnały pojawiły się w 2023 roku, podczas studiów. Początkowo wydawało się, że to zwykłe przemęczenie po zajęciach praktycznych.

Pamiętam dzień, kiedy to się zaczęło. W 2023 roku na uczelni czułam, że zaczyna boleć mnie kręgosłup. Studiowałam fizjoterapię i mieliśmy dużo zajęć praktycznych, więc zrzuciłam to na zmęczenie. Ale następnego dnia ból nie minął. Pojawiły się też skurcze - wspomina Olga.

Z czasem objawy zaczęły się nasilać. Najpierw pojawił się ból kręgosłupa, później łydki i palców. Zwykłe czynności zaczęły sprawiać coraz większą trudność.

Najpierw przestałam biegać. Później nawet chodzenie było problemem. Ciągnęłam za sobą lewą nogę, bo stopa zaczęła opadać - opowiada.

Początkowo próbowała radzić sobie z problemem poprzez ćwiczenia zalecone przez fizjoterapeutę. Niestety nie przyniosły one poprawy. W wakacje 2023 roku pojawił się kolejny niepokojący objaw, osłabienie kciuka w lewej dłoni. Wtedy zdecydowała się na wizytę u neurologa.

Usłyszałam diagnozę polineuropatii ruchowej. Dostałam leki, potem zastrzyki, ale nic nie pomagało - mówi Olga.

Rozpoczął się długi i wyczerpujący czas poszukiwania przyczyn choroby. Kolejne wizyty u specjalistów, badania, rehabilitacja i wyjazdy na konsultacje sprawiły, że młoda kobieta musiała zrezygnować ze studiów.

Przez ponad rok szukała odpowiedzi na pytanie, co tak naprawdę dzieje się z jej organizmem.

Chodziłam od specjalisty do specjalisty. Czasami nagle traciłam władzę w nogach, nawet przy wchodzeniu do tramwaju - wspomina.

W lipcu 2024 roku jej stan jeszcze się pogorszył. Olga zaczęła poruszać się o kulach i rozpoczęła psychoterapię, by poradzić sobie z ogromnym stresem i lękiem.

Bałam się, że w końcu usłyszę diagnozę, z której nie będzie już wyjścia. Że to coś gorszego, jak SLA. Na razie wykluczono wariant genetyczny tej choroby, ale wciąż nie ma stuprocentowej pewności - mówi.

Po powrocie do rodzinnego domu rozpoczęła intensywną rehabilitację w szpitalu. Miesiąc ćwiczeń, w tym terapii na specjalistycznym urządzeniu do nauki chodzenia, przyniósł pierwsze, niewielkie, ale bardzo ważne efekty.

Mój stan trochę się poprawił. Potrafię napiąć mięśnie, poruszyć palcami i stopą. To małe kroki, ale dla mnie ogromne - podkreśla.

Mimo postępów Olga wie, że przed nią wciąż długa droga. Lekarze rozważają różne możliwości leczenia, w tym terapię immunoglobulinami, jednak ze względu na niejednoznaczne wyniki badań nie zapadła jeszcze ostateczna decyzja.

Na razie najważniejsza jest dalsza intensywna rehabilitacja i diagnostyka.

Rehabilitacja, wizyty i kontrole odbywają się prywatnie. Koszty są ogromne, a przede mną być może jeszcze droższe leczenie. Przyszłość jest niepewna, dlatego każda pomoc ma dla mnie ogromne znaczenie. Twój gest może okazać się tym, którego teraz najbardziej potrzebuję - apeluje Olga.

Dziś młoda kobieta porusza się na wózku z czterokończynowym porażeniem, ale nie traci nadziei, że dzięki leczeniu i rehabilitacji uda się odzyskać choć część sprawności.

Zbiórkę można wesprzeć pod linkiem: TUTAJ

[ZT]16823[/ZT]

[ZT]16817[/ZT]

[ZT]16787[/ZT]

[ZT]16775[/ZT]

[ZT]16781[/ZT]