Kontrola w parafii w Choczu. Były organista reaguje na Facebooku. Franciszkanie mają inną ocenę sytuacji - sprawa w sądzie

Chciałbym uzupełnić artykuł o jedną, bardzo istotną kwestię dotyczącą mojego zatrudnienia, ponieważ w obecnym kształcie można odnieść wrażenie, że odmówiłem przyjęcia proponowanego pół etatu, a następnie w konsekwencji doszło do rozwiązania umowy. Tak nie było.

Dokument, który otrzymałem 30 stycznia 2026 r., był wypowiedzeniem zmieniającym. Wprost wskazano w nim, że dotychczas pracowałem na pełnym etacie, a po upływie okresu wypowiedzenia pracodawca proponował mi nowe warunki: 1/2 etatu i wynagrodzenie 2403 zł brutto.

Jednocześnie w tym samym dokumencie zostałem pouczony, że jeżeli przed upływem połowy okresu wypowiedzenia, czyli do 16 marca 2026 r., nie złożę oświadczenia o odmowie przyjęcia nowych warunków, będzie to oznaczało ich przyjęcie.

Takiego oświadczenia o odmowie z mojej strony NIE ZŁOŻYŁEM.

I to jest kluczowe.

Oznacza to, że według treści otrzymanego przeze mnie wypowiedzenia zmieniającego od 1 maja 2026 r. moje zatrudnienie miało być kontynuowane na nowych warunkach, czyli na 1/2 etatu.

Nie doszło więc z mojej strony do odmowy przyjęcia pół etatu, która mogłaby skutkować rozwiązaniem umowy z upływem okresu wypowiedzenia.

Pomimo tego 30 kwietnia 2026 r., a więc w dniu poprzedzającym wejście w życie nowych warunków zatrudnienia, parafia zakończyła ze mną współpracę i wystawiła mi świadectwo pracy.

To właśnie ten fakt jest jednym z elementów mojego sporu przed Sądem Pracy.

Postępowanie sądowe nie dotyczy więc wyłącznie tego, czy prawidłowo zaproponowano mi przejście z pełnego etatu na pół etatu.

Kwestionuję przede wszystkim zasadność i prawdziwość przyczyny wskazanej w wypowiedzeniu zmieniającym. Przedstawiona tam argumentacja dotycząca rzekomo niewielkiej liczby rzeczywiście wykonywanych przeze mnie godzin pozostaje w sprzeczności z dokumentami sporządzonymi wcześniej przez samą parafię.

I tutaj warto przypomnieć najważniejszy dokument, który przekazałem redakcji.

W „Zakresie obowiązków organisty – pełny etat”, z aktualizacją z 1 października 2021 r., pracodawca określił moje zatrudnienie jako pełnoetatowe i szczegółowo wskazał zakres moich obowiązków.

Jeszcze bardziej wymowna jest sporządzona przez parafię „Miesięczna ewidencja czasu pracy organisty (pełny etat)”. W dokumencie tym pracodawca sam wyliczył średni tygodniowy czas pracy na dokładnie 40 godzin.

Wskazano w nim m.in. 19,5 godziny na posługę liturgiczną, 4 godziny na intencje mszalne, 4,25 godziny na obsługę administracyjną, 3 godziny na przygotowanie muzyczne liturgii, 2 godziny na przygotowanie uroczystości i świąt, 2 godziny rekompensaty za stałą pracę w niedziele i święta oraz 5,25 godziny dyżuru parafialnego i czynności bieżących.

Razem: 40 godzin tygodniowo.

Co więcej, w uzasadnieniu tego dokumentu parafia sama wskazała, że charakter mojej pracy wymaga stałej i regularnej pracy zarówno w dni robocze, jak i w niedziele oraz święta, a obowiązki organisty nie ograniczają się wyłącznie do grania podczas Mszy.

Dlatego trudno mi zrozumieć dzisiejszą argumentację, że przy pełnym etacie wykonywałem zaledwie kilkanaście godzin pracy.

Moja praca obejmowała nie tylko czas spędzony przy organach. Były to również przygotowania do liturgii, nabożeństwa, intencje mszalne, sprawy administracyjne, obsługa strony internetowej i Grobonetu, kontakt telefoniczny z parafianami, sprawy cmentarne, a także dyspozycyjność związana z pogrzebami i bieżącym funkcjonowaniem parafii.

W praktyce moja dyspozycyjność nie kończyła się wraz z ostatnią Mszą danego dnia. Obejmowała cały tydzień, z uwzględnieniem niedziel i świąt.

Dlatego nie zgadzam się również ze stwierdzeniem o. Przemysława, że „nawet nie 20 godzin nie wyjdzie”.
 

To twierdzenie pozostaje w oczywistej sprzeczności z dokumentacją, którą sporządziła sama parafia. Nie jest to więc kwestia mojego subiektywnego sposobu liczenia czasu pracy.

Mam również nagrania rozmów i wypowiedzi, które pozwalają zweryfikować część przedstawianych obecnie informacji. Nie zamierzam jednak rozstrzygać tej kwestii poprzez publiczną wymianę oskarżeń. W stosunku do wypowiedzi o. Przemysława zamierzam podjąć odrębne kroki prawne, w których posiadane przeze mnie nagrania oraz dokumenty będą mogły zostać poddane odpowiedniej ocenie.

Podobnie w przypadku wypowiedzi dotyczących mojej osoby i mojego zatrudnienia, których autorem jest o. Dyzma. Kwestia ta również została przeze mnie objęta odpowiednimi działaniami prawnymi, w tym w zakresie ochrony moich dóbr osobistych.

Chcę przy tym bardzo wyraźnie podkreślić, że nie twierdzę, iż Prowincja miała obowiązek przyjąć wszystkie moje argumenty albo spełnić postulaty około 600 parafian. Nie oczekuję też, aby ktokolwiek przed zakończeniem postępowania sądowego przesądzał moją rację.

Oczekuję natomiast, aby przedstawiając opinii publicznej stanowisko jednej ze stron, nie pomijać dokumentów, które przedstawiają zupełnie inny obraz sytuacji.

W mojej ocenie sprawa wygląda następująco:

Pracowałem na pełnym etacie.

Parafia sama sporządziła dokument, w którym wykazała 40 godzin pracy tygodniowo.

W styczniu 2026 r. otrzymałem wypowiedzenie zmieniające, w którym zaproponowano mi przejście na pół etatu.

Nie złożyłem oświadczenia o odmowie przyjęcia tych warunków.

Zgodnie z treścią tego wypowiedzenia od 1 maja miałem więc kontynuować zatrudnienie na pół etatu.

Mimo to 30 kwietnia wystawiono mi świadectwo pracy i zakończono ze mną zatrudnienie.

To właśnie m.in. tę kwestię obecnie bada Sąd Pracy.

Dlatego nie uważam, aby można było sprowadzić całą sprawę do stwierdzenia, że „proboszcz zaproponował organiście pół etatu, bo ten pracował kilkanaście godzin”.

Spór jest znacznie szerszy.

Dotyczy zasadności wypowiedzenia zmieniającego, prawdziwości wskazanej w nim przyczyny, prawidłowości zakończenia mojego zatrudnienia 30 kwietnia, a także innych działań i wypowiedzi dotyczących mojej osoby, które są przedmiotem odrębnych działań prawnych.

Nie oczekuję, że ten spór rozstrzygnie gazeta, Facebook czy komentarze.

Od tego jest Sąd.

***