Ten temat jest na czasie … zawsze. Prędzej czy później przyjdzie zmierzyć się z tym tematem każdemu z nas. Będzie też taki czas kiedy ktoś (oby) przeżywał żałobę po … nas.

Przeżywam właśnie czas żałoby. Proszę pozwolić, że nic więcej nie powiem: ani po kim, ani jak. W jakimś sensie każdy przeżywa żałobę w swój, niepowtarzalny sposób. Dodam – oby przeżywał. Może jeszcze dopowiem, że … to jednocześnie i trudny i bardzo ważny okres w życiu. Złe potraktowanie siebie w tym czasie odbije się w przyszłości – w różny sposób.

Tym razem sięgnę po inny tekst źródłowy. Nie będzie to tekst ewangelii na niedzielę – do tego dojdziemy na końcu. Natomiast rozpoczniemy od pierwszego czytania. Pochodzi ono z księgi proroka Ezechiela. Ten człowiek, najprawdopodobniej pisał ten tekst, kiedy on i jego bliscy, a nawet cały naród wszystko stracili i trafili do niewoli. Miało to miejsce nieco ponad pięćset lat przed Jezusem. „Podczas widzenia otrzymanego od Pana zaprowadził mnie anioł z powrotem przed wejście do świątyni, a oto wypływała woda spod progu świątyni w kierunku wschodnim, ponieważ przednia strona świątyni była skierowana ku wschodowi; a woda płynęła spod prawej strony świątyni na południe od ołtarza. I wyprowadził mnie przez bramę północną na zewnątrz i poza murami powiódł mnie od bramy zewnętrznej, skierowanej ku wschodowi. A oto woda wypływała spod prawej ściany świątyni, na południe od ołtarza. Anioł rzekł do mnie: „Woda ta płynie na obszar wschodni, wzdłuż stepów, i rozlewa się w wodach słonych, i wtedy wody jego stają się zdrowe. Wszystkie też istoty żyjące, od których tam się roi, dokądkolwiek potok wpłynie, pozostaną przy życiu.”

To, na pozór, dziwne słowa. Pozwolę sobie na krótkie wytłumaczenie. Symbolem jest woda, dzięki której wszystko staje się nowe. Kto żyje w Pleszewie pamięta pewnie jak w roku 2007 całe miasto było pozbawione dobrej wody. Tragedia, dramat, niepewność. Nie zdajemy sobie sprawy czym jest woda dla ludzi, którzy są permanentnie skazani na jej niedobory. I nagle mamy wizję wody, która w obfitości wypływa spod ołtarza w świątyni. No … po prostu … RAJ!!! Tylko, że spod ołtarza w świątyni – proszę się nie zgorszyć – wypływał ściek!!! Składał się z krwi zabijanych w ofierze zwierząt i wody, którą ten ołtarz obmywano. To była śmierdząca ciecz, która do niczego już się nie nadawała. Ten ściek odprowadzano pod bramą Gnojną – tak, taka nazwa!!! – do wąwozu Gehenny. Ciekawe jakie macie skojarzenia z tym ostatnim słowem?

Ezechiel mówi, że to minie, że będzie woda czysta, niewyczerpana. Skończy się gehenna, żałoba a nastanie uzdrowienie, życie!!!

Nie wiem jak radzisz sobie, albo będziesz sobie radził z żałobą. U mnie pomocą jest Jezus. I tutaj przejdziemy do Ewangelii. Jest w niej mowa o oczyszczeniu świątyni. Ciekawostką jest, że ta niedziela jest Niedzielą Poświęcenia Świątyni na Lateranie. To właśnie ten kościół jest … oficjalną siedzibą papieża. Jest tak dlatego, że przy Lateranie mieszkali papieże i tam było urzędowe centrum Kościoła przez ponad tysiąc lat. Co się dzieje w Ewangelii? Jezus oczyszcza świątynię!!!

Odkryłem, że dzięki Bogu mogę przetrwać ważne i trudne zarazem wydarzenia w moim życiu. Zaświadczam, że tylko dzięki Jezusowi wszystko się odmienia. To niesamowite, że możesz być w pięknej, potężnej bazylice albo na mszy w prostym szałasie a i tak najważniejsze, że jest przed Tobą Bóg, ukryty w kawałku skromnego chleba. Jedzenie Jego Ciała, przebywanie w Jego obecności przemienia – wszystko staje się inne, nowe. I możesz wmawiać sobie że wszystko u Ciebie ok., że panujesz nad sytuacją albo możesz stwierdzić, że jesteś rozbity na tysiące kawałków …Bóg jakoś to wszystko, co dzieje się ze mną potrafi pozbierać, ulepić na nowo. Fajnie jest dopiero wtedy, kiedy mogę się o tym przekonać, że ON żyje i działa.

Farski Proboszcz

::news{"type":"see-also","item":"14408"}