Zjednoczmy się, a przeniesiemy góry! Felieton ks. Darka Brylaka z pleszewskiej Fary

W Liturgii Słowa na dzisiejszą niedzielę można odczytać wiele znaków, niektórzy mogą powiedzieć "ciekawostek".

Nie wiem, w jaki sposób szanowni Czytelnicy odbierają to, co słyszymy w niedzielę w kościele, natomiast warto sobie uświadomić, że dla chrześcijanina jest to Słowo Boga. Bóg mówi do mnie! Fantastycznie widać to w pierwszym czytaniu z czterdziestego piątego rozdziału księgi Izajasza: „Tak mówi Pan o swym pomazańcu, Cyrusie: "Ja mocno ująłem go za prawicę, aby ujarzmić przed nim narody i królom odpiąć broń od pasa, aby otworzyć przed nim podwoje, żeby się bramy nie zatrzasnęły. (…) Ja jestem Pan, i nie ma innego. Poza Mną nie ma boga”. Jest to fragment ciekawej historii, w której ludzie odczytują, że Bóg zaopiekował się nimi, posługując się … poganinem!!! Więcej ten poganin jest MESHIAH – NAMASZCZONY. Chodzi o wydarzenie w historii Izraela, gdzie po wieloletnim wygnaniu, dzięki królowi Cyrusowi, mogą wrócić do swoich domów. Nie zrobili nic sami z siebie, a jednak … mogą wrócić. Zostało to odczytane jednoznacznie: Poza Jahwe nie ma Boga!

Cezarowi co cesarskie

Zwróćmy, proszę  uwagę, że w zdaniu o wybraniu Cyrusa jest od razu zawarta …misja. Po co został wybrany!!! To jest bardzo ważne, ponieważ, przechodząc do Ewangelii, widać bezcelowość spotkania z Jezusem: „Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby mu powiedzieli: "Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?" Jezus przejrzał ich przewrotność”. (Ewangelia Mateusza 22 rozdział). W tym wydarzeniu, jeśli można mówić o jakimkolwiek celu, to jest tylko jeden: podchwycić Jezusa w mowie. Nawet jeśli uda się ten zabieg, na nic się to nie przełoży poza satysfakcją, że komuś udało się „dowalić” – brzmi znajomo???

W ten sposób dochodzimy do rozprawy o celu. Jaki jest cel tego co robię, mówię? Idźmy dalej i głębiej ale jakby znikły rozmowy o celu życia i o tym jak go osiągnąć? Kiedy zniknie cel nadrzędny, celem staje się to co doraźne. Skutki, uważny obserwator widzi natychmiast: pomieszanie z poplątaniem.

Misja Kościoła rozpoczyna się tutaj 

Ta niedziela jest niedzielą misyjną. Sto lat temu powstał pomysł papieża Piusa XI, aby przypomnieć ludziom Kościoła, po co istnieje Kościół. Jaki jest cel Kościoła? Pewnie nakładamy prostą kalkę i kiedy słyszymy słowo misje, „odpala się” obraz dalekiego kraju, misjonarki, misjonarza. I samo w sobie jest to właściwe. Chyba nie zdajemy sobie sprawy jak wielu mamy na świecie misjonarzy i jaką pracę wykonują … i dzięki komu jest to możliwe. Tylko, że taki obraz jest … niepełny. Zaczyna się czas, kiedy to do nas przyjeżdżają misjonarze z krajów, do których do tej pory, jeździli nasi. Wszystko się odwraca, ponieważ analiza naszej sytuacji duchowej pokazuje, że zapomnieliśmy o podstawowym celu Kościoła a jest nim: misja – czyli: głoście Ewangelię wszędzie, zaczynając … od siebie. Głoście – czyli odczytajcie, że nie w pojedynkę, nie samemu ale we wspólnocie. Odczytajcie, co to znaczy być Kościołem i być w Kościele.

Bogu co boskie

Tylko w ten sposób możemy oddać Bogu to, co należy do Niego, a co przekazał nam – ludziom. Jak to zrobić? Zapraszam za tydzień. Nadmienię tylko, że klucz leży w byciu razem. Kiedy jest się zjednoczonym w misji, można góry przenosić. W orędziu papieża Leona na dzień misyjny padają min. takie słowa: Bycie chrześcijaninem nie jest przede wszystkim zbiorem praktyk lub idei: jest ono życiem w którym stajemy się uczestnikami synowskiej relacji, jaką On przeżywa z Ojcem w Duchu Świętym. (…) Dlatego pierwszą odpowiedzialnością misyjną Kościoła jest odnawianie i podtrzymywanie żywej duchowej i braterskiej jedności między jego członkami. W wielu sytuacjach jesteśmy świadkami konfliktów, polaryzacji, nieporozumień, wzajemnej nieufności. Kiedy tak się dzieje także w naszych wspólnotach, osłabia to ich świadectwo. Misja ewangelizacyjna, którą Chrystus powierzył uczniom, wymaga przede wszystkim serc pojednanych i pragnących komunii”. (Za: https://www.vatican.va/content/leo-xiv/pl/messages/mission/documents/20260125-giornata-missionaria.html).

Są takie miejsca na świecie, gdzie ludzie wrócili do podstaw i pięknie oddają to co należne Bogu. Jeszcze raz: zapraszam za tydzień.

Farski Proboszcz