Drugi Dzień Świąt, to w tradycji wspomnienie św. Szczepana Męczennika. To tak trochę nie w czas, skoro radość z Bożych narodzin. Może ktoś się pomylił w tym kalendarzu?

Jednak nie, taka tradycja trwa od wieków i ma swój głęboki sens. Bóg się rodzi by urodzić się w nas, by przynieść światło zbłąkanym w mroku. Nic więc dziwnego, że mrok i ciemność podnoszą larum. Św. Jan napisze, że to Światło przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Ci jednak, którzy Go przyjęli, otrzymali moc, by być dziećmi bożymi, czyli by żyć w świetle. I tu już nam bliżej do św. Szczepana, pierwszego męczennika, który oddał życie za wiarę w Jezusa Chrystusa. Bardzo często w Kościele istniała i istnieje taka zasada ,,naczyń połączonych’’. Jeśli uwierzysz w Chrystusa, to chcesz o Nim świadczyć, a to świadectwo jednym pomaga, a innym przeszkadza. Ci, którym przeszkadza, chcą je ugasić, tak jak zgaszono życie św. Szczepana.

No więc jaki wniosek w to tak zwane Drugie Święto? Ano taki, że wiara jest czymś poważnym, a te święta to nie tylko choinka i prezenty. To po raz kolejny zaproszenie do nawrócenia. Do głębszego spojrzenia na swoje życie, w tym mega konsumpcyjnym świece. W świece, w którym ludzie coraz częściej szukają lub próbują nadać życiu głębszy sens, niż tylko jedzenie, picie i spanie. Że można odnaleźć ten sens w Bogu, choć to może brzmi tak kościółkowo. Odnaleźć sens w Bogu, to po prostu nadać swemu życiu głębszy sens, duchowy. To pokazuje Szczepan. On ten sens odnalazł w Jezusie i oddał za tę wiarę życie. Czynił to z pogodną twarzą, tak jak człowiek, który odnalazł ten biblijny skarb i sprzedał wszystko co miał by go posiąść.

Ten Drugi Dzień, nie jest zatem pokręcony lecz wręcz przeciwnie, prostuje i wyjaśnia. Stawia nas we właściwej rzeczywistości wiary. Wiary, która wyjaśnia, dodaje odwagi i nadaje sens naszemu życiu. Życzmy sobie takiej wiary, jaką miał Szczepan.

Ks. Piotr Górski - Tursko