Patrzysz na ludzi i widzisz pośpiech. Bóg widzi serce. Słowo na 25 grudnia od ks. Krzysztofa Guziałka

Uroczystość Bożego Narodzenia, którą dzisiaj przeżywamy to wspaniała wieść idąca po świecie, że Bóg stał się człowiekiem, że Bóg kocha każdego z nas i chce być z nami!

Dzisiejsza Uroczystość to wielki szacunek dla rodziny i ludzkiego życia. To odnowienie więzi międzyludzkich, to odnowienie prawdziwej przyjaźni. Bóg się rodzi mimo trudności - braku miejsca w chacie, gospodzie i ludzkim sercu. Bóg się rodzi mimo ciemności – noc ! I choć to zdarzenie miało miejsce ponad dwa tysiące lat temu, to ciągle tego przesłania  potrzebujemy, by zmienić nasze czasami zwichrowane patrzenie na świat, ludzi i samych siebie.

Kiedy patrzysz na ludzi idących obok – co widzisz: pośpiech, egoizm, zmęczenie i lęk. Kiedy patrzysz na siebie – co widzisz: grzech, frustrację, nerwy i niezadowolenie. A Boże Narodzenie – zamieszkanie Boga wśród nas, zaprasza każdego z nas do przyjęcia daru, radości i pokoju. Bóg stając się jednym z nas, niesie nam prawdę, że Bóg nas kocha, o nas pamięta i chce być w naszym życiu. Bóg stając się jednym z nas niesie nam prawdę, że można pokonać każdą trudność i po prostu kochać innych i zmieniać w miłości cały świat. Bóg rodząc się wśród nas, jako dziecię chce nauczyć nas szacunku do ludzkiego życia, które jest darem od samego Boga. Bóg przychodząc na świat w rodzinie, chce nauczyć nas wrażliwości na drugiego człowieka.

Wiesz dobrze, że co roku obchodzimy pamiątkę Bożego Narodzenia, że co roku zatrzymujemy się nad tą prawdą, bo każdy z nas może pomyśleć o Bogu, drugim człowieku i o samym sobie. I choć jesteśmy zmęczeni przygotowaniami do świąt – to zapraszam Ciebie byś na chwilę usiadł, uklęknął przed szopką Betlejemską i pomyślał, że Bóg narodził się dla Ciebie, byś Ty narodził się dla Boga i drugiego człowieka.

Życzę sobie i Tobie tego czasu zadumy, a zaduma niech zmienia nas razem z Bożą Dzieciną ku prawdziwemu Życiu, ku prawdziwej Miłości! Niech Bóg zrodzi się w nas. Kocham tę Uroczystość i lubię ją przeżywać i ciągle odkrywać na nowo. A Ty co czujesz – odpowiedź sobie sam, a może podzielisz się z innymi i staniesz się uczniem i apostołem Bożej Dzieciny. Niech Boże Dziecię nam błogosławi. Pamiętam o Was w modlitwie!      

[ZT]15469[/ZT]