Objawienie

Właśnie tak nazywa się to święto: OBJAWIENIE. Zajrzyjmy na chwilkę do słownika. Tam pod hasłem wyżej wymienionym czytamy: „fakt, zjawisko, osoba itp., które pojawiły się nagle i odkryły przed kimś coś dotąd nieznanego; nagłe uświadomienie sobie istnienia czegoś dotąd nieznanego; nagłe ukazanie się jakiegoś zjawiska; zespół tez i zasad wiary uznanych za pochodzące od Boga”. Co takiego się objawia? W tym wypadku raczej ktoś. A skoro ktoś się objawia, to … komu? No i … po co?

Pokłon mędrców wobec małego Jezusa to opowieść, która ma przedstawić sens objawienia się Boga człowiekowi. Okazuje się, że ci ludzie wśród których i dla których Jezus przyszedł, nie przyjmują Go. To jest historia o odrzuconej miłości, która nie ma nic wspólnego z ckliwą atmosferką Świąt Bożego Narodzenia.

Mamy do czynienia z dramatem Jezusa, który nie przyjęty przez swoich, pokazuje się/objawia obcym sobie osobom. Obcym w każdym znaczeniu tego słowa: religijnie, kulturowo itd. O to chodzi w tej opowieści o pokłonie mędrców. Proszę zwrócić uwagę, że nie użyłem zwyczajowej nazwy: Trzech Króli.

Po modlitwie w kościele, podczas której święcimy kadzidło i kredę, bierzemy wspomniane przedmioty do domów i znaczymy nasze drzwi. I znowu: jak to zrobić i po co?

Zacznijmy od … po co? Ano, żeby się pokazać!!! Objawić!!!  Wyznać, że jestem wierzącym człowiekiem, czyli odpowiadam na pokazanie się Boga człowiekowi. Dzisiaj, oznaczenie kredą drzwi domu staje się naprawdę wyznaniem wiary, pokazaniem swej tożsamości: kim jestem. Tym samym takie wyjście na zewnątrz może spotkać się z odrzuceniem, wyśmianiem. Może Cię spotkać to, co spotkało Jezusa: swoi Go nie przyjęli. Kto wie, dla kogo te znaki na drzwiach mają większą wartość. Można to porównać do takiej sytuacji kiedy np. masz pierwszy raz w życiu publicznie przeczytać jakiś tekst. Najpierw trzeba to zrobić głośno wobec siebie samego. Jakby oswoić się samemu, żeby … innym czytać. Coś takiego dzieje się z naszą wiarą. Najpierw sam odkrywam bliskość Jezusa, żeby potem zwyczajnie się jej nie wstydzić.

Co tam piszemy na tych drzwiach? Krzywię się na te wszystkie pseudo żarty: K+M+B znaczy niby: ksiądz ma biedę (Wielu wiernych pisze tak, rozumiejąc to jako pierwsze litery imion: Kacper, Melchior, Baltazar - przyp. - red). Swoją drogą to ciekawe, że wszystkie hasła z religią wzbudzają jakieś dziwne emocje i tak łatwo nam rzucać hasełka o innych.

Na drzwiach piszemy C+M+B co oznacza: Christus Mansionem Benedicat - niech Chrystus błogosławi ten dom.

I tyle w temacie. To co, … objawisz się?

Farski Proboszcz

::news{"type":"see-also","item":"15514"}