Czy Kościół Katolicki może być narodowy? Czy Polska ma być tylko dla nas, urodzonych tutaj? Felieton z pleszewskiej fary

Polska dla Polaków?

Tak się dobrze składa w tym roku, że po święcie poświęconym postaci Maryi przypada niedziela. Kto jest ważniejszy w Kościele: Maryja czy Jezus?

W postaci Matki Bożej zachwyca mnie, że nie zatrzymała Jezusa dla siebie, że „wypuściła” Go w świat – okrutny świat. Na tym min. polega duchowość maryjna, że jak Ona widzimy innych ludzi. Patrzymy na nich nie tylko ze strachem, widząc w nich zagrożenie ale świadomi własnej tożsamości, nie zamykamy się przed nimi.

Mam wrażenie, że w Kościele pokutuje zupełnie inny obraz. Jest w nas jakiś lęk, który powoduje, że zamykamy się na inność. A stąd już blisko do bardzo ostrego stwierdzenia, które, dodajmy, z Bogiem nie ma nic wspólnego: Polska dla Polaków. To jakieś wewnętrzne pęknięcie, że z jednej strony potrafimy gorliwie wołać o pomoc do Maryi a jednocześnie prezentujemy postawę zupełnie inną niż Ona.

Jezus przyszedł do wszystkich ludzi i nie ma w tym nic naiwnego. Potrafił respektować ludzkie ograniczenia, możliwości a także spotykać się z osobami odmiennymi kulturowo, z zupełnie innymi systemami wartości. Zajrzyjmy do dzisiejszej Ewangelii: „Jezus podążył w okolice Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała: "Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha". Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem. Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: "Odpraw ją, bo krzyczy za nami". Lecz On odpowiedział: "Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela". A ona przyszła, padła Mu do nóg i prosiła: "Panie, dopomóż mi". On jednak odparł: "Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom". A ona odrzekła: "Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów". Wtedy Jezus jej odpowiedział: "O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!" Od tej chwili jej córka była zdrowa”. (Ewangelia Mateusza rozdział 15).

Co tutaj się dzieje? Jezus nie idzie sam. Zabiera swoich Apostołów w daleką podróż i wykorzysta ten czas aby dać swoim uczniom lekcje wiary. Oni sami (proszę sobie przypomnieć Ewangelię sprzed tygodnia) myślą o sobie, że są wierzący, a Jezus cierpliwie im pokazuje, że do postawy wiary w ich przypadku jeszcze daleka droga. Idą w okolice Tyru i Sydonu (to dzisiaj terytorium Libanu – co tam się aktualnie dzieje?). W czasach Jezusa była to kraina pogańska. W Ewangelii według Marka, który też opisuje to samo zdarzenie, jest informacja, że ta kobieta, która wychodzi Jezusowi na spotkanie jest syrofenicjanką. To ważny szczegół, ponieważ cała rozmowa, w której padną argumenty o pieskach będzie odnosiła się do zwyczajów fenickich. (To zaskakujące jak Jezus wpisuje się w czyjeś doświadczenia, po to, by dotrzeć do sposobu myślenia tego człowieka). 

Kobieta przychodzi ze straszliwym kłopotem: dziecko choruje!!! Bardzo ważne jest jak ona zwraca się do Jezusa, padają słowa: Pan, Syn Dawida. To wskazuje, że ona skądś wie kim jest Jezus. Charakter choroby jej dziecka też podpowiada dlaczego wybrała Jezusa na lekarza. I teraz proszę przyjrzeć się reakcji Apostołów: odpraw ją bo … krzyczy za nami. Tutaj kłania się to, co i nam zagraża. Chowamy się za murami konwenansów, religii (o innych murach nie będę wspominał). Tymczasem Jezus widzi konkretnego człowieka, którego nie da się wstawić we własne sposoby myślenia.

Dochodzimy do rozmowy o pieskach, która na pierwszy rzut oka jest upokorzeniem tej kobiety przez Jezusa. Dodam, że w Izraelu psy uchodziły za zwierzęta nieczyste, ponieważ błąkały się i zjadały „różne” rzeczy po ludziach. Inaczej wyglądało to w domach Fenicjan, gdzie pieski trzymano w domach jako towarzyszy domowych. I do tego, praktykowanego przez Fenicjan zachowania, odwołuje się Jezus: "Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom". W ten sposób myślenia Jezusowego natychmiast wpisuje się ta kobieta: "Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów" i dlatego konkluzja ze strony Jezusa jest następująca: „wielka jest Twoja wiara”.

W ten sposób dochodzi do spotkania dwóch odmiennych światów. Jezus toczy cały dialog na oczach swoich Apostołów. To oni mają wyciągnąć wnioski!!!

Jakie?

Pierwszy jest następujący: Kościół nie jest narodowy (z całym szacunkiem dla narodów) – Kościół jest katolicki!!!

Jest taka piosenka Starego Dobrego Małżeństwa pt. "Nie wiem"

„Przyjdą z młodymi twarzami
Niecierpliwi trochę przerażeni
I będą pytali pytali
I będą pytali pytali

ks. Dariusz Brylak - Farski Proboszcz