Bóg nie działa jak algorytm. I całe szczęście. Słowo na niedzielę ks. Darka Brylaka

Zastanawiamy się jeszcze? Jaki on czy ona jest? Nie tyle czy mi się podoba, ale … czy stawiam sobie to pytanie: o cechy charakteru, o umiejętności, o podstawy wyborów – dlaczego zachował się tak a nie inaczej?

Dla mnie jest ważna taka postawa, ponieważ pokazuje sztukę refleksji, więcej nawet, umiejętność filozofii. Filozofia, przypomnijmy sobie, to szukanie mądrości. Jak ta sztuka, specyficznie ludzka, wygląda w dobie sztucznej inteligencji? Odsyłam do encykliki Leona XIV Magnificia humanitas: „Kiedy uznajemy tę możliwość przekraczania samych siebie z pomocą łaski Boga, nie zaprzeczamy samym sobie ani nie stajemy się mniej ludzcy. Przeciwnie, jak wyjaśnia Papież Franciszek: „Stajemy się w pełni ludzcy, gdy przekraczamy nasze ludzkie ograniczenia, gdy pozwalamy Bogu poprowadzić się poza nas samych, aby dotrzeć do naszej prawdziwej istoty” . W tym właśnie ujawnia się radykalna różnica wobec prometejskich marzeń: człowieka nie ocala wzmocniona samowystarczalność, lecz relacja, która wyzwala, oraz komunia, która przemienia. Wobec tego technologia, która klasyfikuje i optymalizuje to, co już istnieje, może – niezamierzenie – stać się przeszkodą dla przemiany i wzrostu. Dla algorytmu błąd jest czymś, co należy skorygować; dla osoby może stać się początkiem głębokiej przemiany. Przyszłości osoby nie da się obliczyć, ponieważ jest ona powierzona jej wolności, wyniesionej przez niewyczerpaną łaskę Bożą, oraz więziom, które pielęgnuje”. (Punkt 128. A gdybym zorganizował cykl spotkań o tej encyklice w ramach Szkoły Wiary dla dorosłych … przyjdziecie?).

To, co jest ważne w ewangelii na niedzielę, to ukazanie dobroci Boga. Warto zastanowić się jaki jest ten nasz Bóg? Autor psalmu 145 mówi o Nim tak:

„Pan jest łagodny i miłosierny,
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich,
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają,
wszystkich wzywających Go szczerze”.

Ciekawi mnie skąd takie poznanie? Jak to odkrył? To są ważne pytania, ponieważ nawiązujemy więzi z tymi, którym, … z jakiegoś powodu … ufamy. Poznanie Boga najczęściej odbywa się na zasadzie kontrastu. O tym jest ewangelia z 20 rozdziału Mateusza, gdzie następuje porównanie: „Królestwo Boże podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy (…) Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam (..)Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy” (…)Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?”. (Ewangelia Mateusza rozdział dwudziesty). Warto wiedzieć, że przypowieść Jezusa nawiązuje do ówczesnych zwyczajów i praktyk. To my dzisiaj musimy się zastanawiać się, co Bóg miał na myśli. Współcześni Mesjasza nie mieli takiego problemu, po prostu wyciągali wnioski. Żeby odkryć dobroć Boga w tej przypowieści, trzeba zastanowić się nad losem najemnych robotników. Wyobraź sobie konkretnego człowieka, Przypomnij sobie kolor jego oczu i temat ostatniej z nim rozmowy. Pamiętasz … ma dwójkę dzieci i trzecie w drodze. Pracuje … na umowie śmieciowej. Żeby nie było, jest obowiązkowy i chce pracować. On jest odpowiedzialny za swoją rodzinę. Chce zarobić na jej utrzymanie. To co zarabia do tej pory, … nie wystarcza. Pamiętasz, wspominał coś o niezapłaconych rachunkach. On chce dorobić i jedyne co może zrobić to … czekać, aż ktoś wynajmie go do pracy. Wychodzi kolejnego dnia i po prostu czeka. Czujesz to jego upokorzenie, które odbiera mu godność? Ten człowiek, zaraz spotka kogoś, kto jest dla niego po prostu dobry, dobroduszny. Połączy ich więź, którą trudno opisać. Ten człowiek stojący na rynku, zależny od ŁASKI KOGOŚ to … ja. „CZŁOWIEKA NIE OCLA SAMOWYSTARCZALNOŚĆ, LECZ RELACJA, KTÓRA WYZWALA ORAZ KOMUNIA, KTÓRA PRZEMIENIA”. (Papież Leon). Zastanawiamy się nad tym … kto jest dla mnie dobry?

Farski Proboszcz