Pierwszy dzień Nowego Roku to dzień modlitwy o pokój na świecie. Pokój to nie jest tylko brak wojny!!! Czym jest pokój?

Na ten dzień od pięćdziesięciu dziewięciu lat kolejni papieże piszą orędzie o pokoju. Warto wiedzieć, że papież nie jest zależny od demokratycznych wyborów ludzi. Nie musi sugerować się sondażami na swój temat czy bieżącymi interesami jakieś grupy ludzi, którzy go wybrali. To chyba jedyny człowiek na świecie, który ma ogląd całej ludzkości (nie na darmo dyplomacja watykańska jest najlepsza na świecie) i tym samym może mówić to, co jest prawdą. Warto z taką perspektywą wsłuchać się w treść orędzia papieża na temat pokoju. Pierwszą taką przemowę wygłosił Paweł VI w 1968 roku. Co na ten temat mówi papież Leon XIV?

Zanim przejdziemy do treści orędzia a raczej jego fragmentów, warto sobie przypomnieć, że właśnie na temat pokoju mówił nowo wybrany papież. Przypadek? Nie sądzę. Pisałem już w jednym z felietonów, że papież jest wybrany na dany czas. Stąd prosty wniosek: papież mówi to, co jest potrzebą danego czasu. Zatem do lektury.

„Niezależnie od tego, czy mamy dar wiary, czy wydaje nam się, że go nie posiadamy, drodzy bracia i siostry, otwórzmy się na pokój! Przyjmijmy go i uznajmy, zamiast uważać go za daleki i niemożliwy. Pokój jest nie tyle celem, co obecnością i wędrówką. Nawet jeśli spotyka się z oporem zarówno w nas, jak i poza nami, strzeżmy go jak małego płomienia zagrożonego burzą, nie zapominając o imionach i dziejach tych, którzy nam o nim dawali świadectwo. (…) Pokój zmartwychwstałego Jezusa jest nieuzbrojony, ponieważ taka była Jego walka w konkretnych okolicznościach historycznych, politycznych i społecznych. Chrześcijanie muszą wspólnie stawać się profetycznie świadkami tej nowości, pamiętając o tragediach, w których zbyt często byli współwinni.

Kiedy traktujemy pokój jako odległy ideał, w końcu nie uznajemy za skandaliczne, że można mu zaprzeczyć, a nawet prowadzić wojnę, żeby go osiągnąć. Wydaje się, że brakuje właściwych idei, wyważonych słów, umiejętności powiedzenia, że pokój jest blisko. Jeśli pokój nie jest rzeczywistością, której doświadczamy i którą należy chronić i pielęgnować, to w życiu domowym i publicznym rozprzestrzenia się agresja.

Dobroć jest rozbrajająca. Być może dlatego Bóg stał się Dzieciątkiem. (…) Nikt, jak tylko dziecko, nie potrafi tak nas przemienić.(…)  Być może właśnie dlatego tak często zaprzeczamy własnym ograniczeniom i unikamy ludzi słabych i zranionych – mają bowiem moc podawania w wątpliwość kierunek, który obraliśmy, zarówno jako jednostki, jak i jako wspólnota.

Dzisiaj sprawiedliwość i godność ludzka są bardziej niż kiedykolwiek narażone na nierównowagę sił między najsilniejszymi. Jak przeżyć czas destabilizacji i konfliktów, uwalniając się od zła? (…) Jeśli bowiem najlepszym sposobem, by panować i posuwać się naprzód bez ograniczeń, jest sianie rozpaczy i budzenie ciągłej nieufności, nawet jeśli jest to zakamuflowane pod maską bronienia pewnych wartości,  to takiej strategii należy się przeciwstawić.”

Ci z nas, którzy byli w kościele pierwszego stycznia słyszeli takie słowa w pierwszym czytaniu: "Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie swoje oblicze i niech cię obdarzy pokojem".

W takim razie może warto przejść od słów do czynów? Zamiast składać życzenia warto błogosławić. Jest wtedy szansa, że samemu zauważysz jak stajesz się człowiekiem zaprowadzającym pokój!!!

Farski Proboszcz

::news{"type":"see-also","item":"15580"}

::news{"type":"see-also","item":"15577"}

::news{"type":"see-also","item":"15574"}

::news{"type":"see-also","item":"15565"}