Myśl pierwsza: być może prawda o zmartwychwstaniu przebiła się do świadomości dlatego, że w tamtym czasie było powszechne (mainstremowe???) oczekiwanie na, oczywiście różnie rozumianego, ale jednak zbawiciela? Wydaje się, że obecnie mamy odwrót od takiego myślenia i w rezultacie mamy świetną glebę, aby wyrosły różnego rodzaju autorytety? To zadziwiające jak w poszczególnych demokracjach dochodzą do głosu osoby z bardzo skrajnymi poglądami.

Główny nurt według przeglądu AI: „ (ang. mainstream) to dominujący w danym czasie i kulturze kierunek myślowy, artystyczny lub społeczny, reprezentowany przez większość twórców i akceptowany przez szerokie grono odbiorców. Jest to kultura popularna, promowana w mediach masowych, uznawana za typową i powszechnie zrozumiałą.

Charakterystyka głównego nurtu:

• powszechność - dostępność dla szerokiej publiczności oraz duża popularność;
• promocja - często lansowany przez masowe media, wytwórnie muzyczne czy wydawnictwa;
• akceptacja  łatwy w odbiorze, trafiający do masowego odbiorcy, często kojarzony z komercją”.

W „drugi” dzień Świąt mamy zderzenie dwóch sposobów reagowania na fakt pustego grobu: „Gdy anioł przemówił do niewiast, one pośpiesznie oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to Jego uczniom. A oto Jezus stanął przed nimi, mówiąc: «Witajcie!» One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: «Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech udadzą się do Galilei, tam Mnie zobaczą». Gdy one były w drodze, niektórzy ze straży przyszli do miasta i powiadomili arcykapłanów o wszystkim, co zaszło. Ci zebrali się ze starszymi, a po naradzie dali żołnierzom sporo pieniędzy i rzekli: «Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdy spaliśmy. A gdyby to doszło do uszu namiestnika, my z nim pomówimy i wybawimy was z kłopotu». Ci więc wzięli pieniądze i uczynili, jak ich pouczono. I tak rozniosła się ta pogłoska między Żydami, i trwa aż do dnia dzisiejszego”. (Ewangelia wg. Mateusza 28 rozdział). Pozornie wszystko jest jasne. Jakieś kobiety, z których głosem w tamtym świecie nikt się nie liczył, coś tam gadają – a niech sobie gadają. Siła, pieniądze, kontakty są po stronie ówczesnej władzy. Wszystko zostanie zduszone w zarodku. No dobrze, to jakim prawem, prawda o zmartwychwstaniu przetrwała trzysta lat w świecie, który wciąż próbował ją zabić??? (300 lat, ponieważ w 313 roku cesarz Konstantyn Wielki wydał Edykt mediolański, który zakończył prześladowania chrześcijan - przyp. red.). Coś pozornego, na co wzruszmy ramionami, machając przy tym ręką, ostatecznie stało się mainstreamem!!!

W przytoczonym tekście jest polecenie Jezusa: „Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech udadzą się do Galilei, tam Mnie zobaczą”.

Tutaj nie chodzi tylko o geografię i jakieś ukryte miejsce spotkania. W tamtym czasie Galilea jest uznawana za peryferię peryferii!!! Może wprost: to dziura zabita dechami z bardzo złą opinią w myślach osób z tzw. głównego nurtu. Stamtąd nie pochodzi żaden prorok, to kraina przeklętych pogan. Prawdziwe życie toczy się w stolicy – w Jerozolimie. Tam jest świątynia, elity. A Jezus każe odejść uczniom z tego miejsca. Przecież, gdyby chciał rozgłosu, zabiegałby o dojście do głównych kanałów informacji, władzy, kontaktów. Tymczasem polecenie jest inne … jakby pod prąd: idźcie na peryferie.

Cieszę się, że w Kościele odnajdujemy to wezwanie Jezusa. Ostatnie dokumenty mówią o skupieniu uwagi na prostej miłości i ubogich. Ostatnia encyklika papieża Franciszka mówi o miłości ludzkiej i Bożej Serca Jezusa, pierwsza adhortacja Leona XIV zwraca uwagę na miłość do ubogich, sprawiedliwość społeczną i troskę o imigrantów wraz z ofiarami przemocy. (Dilexit nos i Dilexi te). Oczywiście w samym Kościele nie wszyscy podzielają taki punkt widzenia. Natomiast ciekawe rzeczy wydarzają się właśnie na naszych oczach. Wszystko wskazuje na to, że Ci, którzy nazywają siebie głównym nurtem i próbują narzucić innym jedyny i słuszny punkt widzenia odbijają się od … no właśnie, czego?

Odsyłam do bardzo ciekawej wymiany „zdań” między Stanami Zjednoczonymi a Stolicą Apostolską. (w wersji skondensowanej np. tutaj: https://wiez.pl/2026/04/09/konflikt-na-linii-watykan-bialy-dom-narasta/). To bardzo ciekawe, kto o kogo zabiega i do czego potrafi się posunąć, "żeby zjednać sobie pomyślność". Modlę się za papieża Leona bo, żeby odmówić udziału w obchodach 250 – lecia powstania światowego Imperium a w tym samym czasie, 4 lipca, być na malutkiej wyspie, wśród imigrantów, którzy ryzykują wszystko, żeby uratować życie, to trzeba mieć … ugruntowaną wiarę i wiedzieć dlaczego idę w takim kierunku!!! Po drodze  okazuje się, że papieża straszy się historią papieży więzionych przez władze.

Myśl druga a właściwie zagadka: co jest głównym nurtem?

Farski proboszcz